Prawda

 

Na określenie Boga mamy dwa pojęcia. Kiedy wychodzimy z Niego, rozumiemy Go jako coś, co ogranicza się samo w sobie. A gdy zaczniemy już swój rozwój, wychodząc ze skrajnego oraz tego, co graniczne, i idąc ku temu, co bez początku i bez końca, pojmujemy Boga jako nieograniczonego i nie mającego początku.

Prawda, która pochodzi z tego, co nieograniczone, uczyniła rzeczy ograniczonymi. To ona wyraziła to, co nieograniczone.

Bóg jako Prawda przyciąga nas, a Chrystus pokazuje prawdziwą drogę naszego wewnętrznego ruchu ku Bogu.

I dlatego Prawda jest kierunkiem do tego, co nieograniczone i bez początku, co ma związek z tym, co ograniczone.

Jest powiedziane: „Głową Twego Słowa jest Prawda”. A my wiemy, że wszystkie ruchy wychodzą z głowy i wracają znów do niej. Głowa wskazuje kierunek. I kiedy mówimy, że ktoś ma głowę, rozumiemy, że ma on kierunek i cel, do którego dąży.

Tylko człowiek, który posiada Prawdę, zna kierunek swojego życia.

We wszechświecie wszystko się porusza. Ziemia porusza się wokół Słońca. Słońce porusza się wokół innego słońca - staje się ruch w ruchu. Ale wspólny kierunek tych wszystkich ruchów wyznaczany jest przez Prawdę.

Jednak nie tylko ciała niebieskie poruszają się. Wszystkie pragnienia, uczucia i myśli człowieka tworzą miliardy światów i układów, które poruszają się ku wielkiemu celowi - Prawdzie.

Człowiek musi znać drogę swojego ruchu pod każdym względem. I nie powinien on w żaden sposób zatrzymywać tego ruchu. W Prawdzie nie dopuszcza się nawet chwili na wahania. Wszystko w niej jest ściśle określone. Każde wahanie to kwestia życia i śmierci, ponieważ nawet najsłabszy ruch poszczególnego człowieka jest tak związany z innymi ruchami, że przy najmniejszym zawahaniu się może go spotkać katastrofa - następuje krzyżowanie dróg we wszechświecie.

Wszystkie istoty, które nie żyją według Prawdy, pragną poruszać się chaotycznie. I dlatego przyroda je ograniczyła. A Prawda oznacza ruch w określonym kierunku - kierunku, w którym porusza się wszystko we wszechświecie - od tego, co ograniczone, do tego, co nieograniczone i nie mające początku.

„Prawda was wyzwoli”.

Dążeniem i tęsknotą duszy człowieka jest bycie wolna. Jest to silne dążenie, ale nie dla zwykłego człowieku, lecz dla takiego, którego świadomość jest przebudzona. Wolność jest wielkim pragnieniem człowieka, w którym budzi się to, co boskie.

Prawdę należy rozumieć jako to, co w człowieku wyższe.

„Pokochałeś Prawdę w człowieku”.

Całe życie człowieka opiera się na Prawdzie, która przynosi wolność.

Kiedy mówimy o wolności w absolutnym znaczeniu tego słowa, mamy na myśli ducha człowieka - najwyższego w nim - nie umysł!

Poprzez Prawdę możemy wyjść poza ramy doczesnego życia, śmierci i wejść do wiecznej wolności.

Mówią, że Prawda jest niekonkretna. Nie, Prawda jest rzeczywistością, która leży u podstaw naszego życia.

Jest ona światem piękna nie do opisania, który ma swoje kolory, tony, muzykę. Jest ona światem, który istnieje i będzie istniał zawsze.

W świecie Prawdy rzeczy są ściśle matematycznie określone. Nie ma nic nieprzewidzianego, nic przypadkowego.

Prawda jest niezależna od osobistych przekonań ludzi. Czy będziecie myśleć w ten czy inny sposób o niej, czy będziecie przybliżać się albo oddalać od niej, nie zmieniacie jej istoty.

Miłość zawsze dąży ku Prawdzie. Prawda jest obiektem Miłości. Miłość nie może się przejawić bez Prawdy jako obiekt.

Piękno też jest wyrazem Prawdy. Tym, czym jest piękno w stosunku do człowieka, tym jest Prawda w stosunku do Boskiego świata. Prawda jest jego światłem.

Ponieważ Prawda należy do świata nieśmiertelności, dla grzesznych ludzi jest ona niedostępna. Mówić grzesznym ludziom o Prawdzie to tak, jakby matematyk mówił do nieuczonego człowieka o wyższych matematycznych problemach.

Miłość jest pobłażliwa wobec błędów ludzi, dla ich słabości.

Prawda jest jednak surowa i nieubłagana.

Prawda nie cierpi nieuctwa, słabości, nieczystości.

W tym jest jej doskonałe piękno.

Właśnie dlatego ten, który jest słaby, powinien zwrócić się ku Miłości. Kto jest nieuczony, powinien zwrócić się ku Mądrości. Kto jest skrzywdzony, powinien zwrócić się ku Sprawiedliwości, a kto chce być doskonały, powinien zwrócić się ku Prawdzie.

Czy myślicie, że Prawda znajduje się przy bogatych? - Nie. Czy myślicie, że jest przy biedakach? - Nie jest. Czy myślicie, że jest przy uczonych, przy filozofach, przy wierzących, przy okultystach? - Nie jest.

Prawdy nigdzie nie ma. Ponieważ świat ten jest światem cierpienia i śmierci, światem nieustannych przemian.

A do takiego świata Prawda nie może przyjść.

Ona nie może zejść do niego.

Prawda rozmawia ze słońcami.

Mądrość rozmawia z planetami.

A Miłość jest tak pobłażliwa, że rozmawia nawet z najmniejszymi, najbardziej nieznacznymi istotami.

Ponieważ Prawda rozmawia ze słońcami, wywyższony i odległy jest jej cel.

Oto dlaczego śmiertelni ludzie o Prawdzie nie mogą mówić. Mogą oni podać jakiś fakt za prawdę, ale o Prawdzie samej w sobie nie mogą mówić.

 

Włóż Prawdę w swoją duszę, a wolność, której poszukujesz, zdobędziesz.

Pokochaj Prawdę!

I kiedy jesteś takim biedakiem, że nie masz ani grosza w kieszeni, wiedz, że jest coś, co stoi ponad każdym ubóstwem. Jest to Prawda. Jest coś, co stoi ponad każdym bogactwem. Jest to Prawda. Jest coś, co stoi ponad każdą władzą. Jest to Prawda.

Ta Prawda otworzy przed tobą wielką przestrzeń i przejrzysz na oczy.

Kiedy ona przyjdzie do ciebie, uczyni twój umysł jasnym, do twojego serca wprowadzi pokój, a twojemu ciału doda sił i zdrowia.

Bohaterem na świecie może być tylko ten, w którym żyje Prawda. Tylko on może się poświęcić i kiedy poświęci się, będzie żyć w duszach ludzkich. Dlatego wam mówię: Przede wszystkim i ponad wszystko miłość ku Prawdzie!