Mądrość

 

Bóg jest Miłością, Mądrością i Prawdą - trzema wielkimi światami, do nauczenia się których potrzebna jest cała wieczność.

Istnieją trzy rzeczy, po których można poznać Boga. Są to:

Boska Miłość, która niesie pełnię życia.

Boska Mądrość, która niesie pełnię światła i harmonii w świecie.

Boska Prawda, która niesie doskonałą wolność.

I kiedy mówi się o trzech obliczach Boga, rozumiemy przez to, że:

Pierwszym obliczem Boga jest Miłość, przejawiona w Życiu.

Drugim obliczem Boga jest Mądrość, wyjawiona w Świetle wiedzy.

Trzecim obliczem Boga jest Prawda, przejawiona w Wolności.

Oto dlaczego istnieją trzy punkty styczności ducha człowieka z Boskim Duchem: pierwszym jest Miłość, drugim jest Mądrość, trzecim - Prawda.

Przy pierwszym zetknięciu się człowieka z Bogiem, rodzi się w nim Miłość; przekształca się on w źródło życia, które stale bije.

I ponieważ źródło to musi znaleźć swoje ujście, pojawia się drugie zetknięcie z Bogiem - Mądrość, aby określić drogę jego ruchu.

Dlatego pierwszym dążeniem Ducha człowieka jest życie.

Drugim dążeniem Ducha człowieka jest wiedza.

Trzecim dążeniem Ducha człowieka jest wolność.

Kiedy Duch zdobywa wiedzę, w rezultacie pojawia się światło.

I gdy mówimy o Boskiej Mądrości, rozumiemy przez nią całkowite światło bezgranicznej przestrzeni, które nigdy nie gaśnie.

Światło jest szatą Mądrości. Fizyczne światło zaś, z którego my korzystamy, jest wynikiem nadmiernej energii, którą Kosmiczny Człowiek wytwarza przez swoją działalność umysłową.

Kosmiczny Człowiek zdobył tyle wiedzy, że ma nadmiar światła.

 

Mądrość - to świat wiecznych boskich form, utkanych przez Miłość. Miłość jest samą istotą, a Mądrość przestawia formy harmonii, które wyrażają się w muzyce i poezji.

Mądrość jest światem, w którym ukrywają się od niepamiętnych czasów wszystkie rzeczy, które Bóg stworzył, wszystkie rzeczy, które wywyższone duchy stworzyły i wszystkie rzeczy, które ludzie stworzyli na Ziemi.

Dlatego ten świat jest dla nas również dostępny.

Z tego świata wypływa prawdziwa, istotna wiedza.

I kiedy ta wiedza przejdzie przez trzy światy - boski, duchowy i fizyczny - i wyda w nich owoc, staje się ona wtedy rzeczywistością dla nas.

Gdy Mądrość wschodzi w duszy człowieka, każda rzecz w umyśle człowieka znajduje swoje miejsce. Wszystkie idee stają się zrozumiałe, określone i osiągają pełną harmonię.

Rozum człowieka otwiera się i widzi, że ten wielki boski świat jest piękny i że panuje w nim harmonia i porządek, że kiedy mądrość rządzi, porządek nie jest naruszany. Widzi on, że przed jego duchem otwiera się niezmierzone pole do pracy. Wtedy zaczyna budować.

Ponieważ istnieje prawo: tylko Boska Mądrość zadowala ducha człowieka.

Droga Mądrości jest drogą najtrudniejszą. Jest ona drogą dla Nauczycieli. Tylko doskonały człowiek, tylko Nauczyciel może przekazać Mądrość.

Wejście człowieka do Bożego Królestwa zależy od jego wiedzy i mądrości, a nie od jego miłości.

Do Bożego Królestwa nie wchodzi się za dobrodziejstwo.

Wejście człowieka do Boskiego Królestwa oraz przydzielenia mu tam szanowanego miejsca zależy od jego mądrości.

Mądrość jest największym dobrem w Niebie. Jest ona największym i trwałym bogactwem, którym duch człowieka może dysponować.

Jeżeli człowiek jest mądry, posiada największy Boski dar.

Gdy człowiek posiada mądrość, jest roztropny, silny i jego światło zawsze wschodzi.

Człowiek bez mądrości nie jest jeszcze prawdziwym człowiekiem. I gdy mówimy o Człowieku, mamy na myśli istotę Mądrości.

Człowiek jest nazywany synem Mądrości.

Jest powiedziane w Piśmie Świętym:

„I weseliłem się na Jego ziemi zasiedlonej, i radowałem się z ludzkimi Synami ”.

Są to rozumni Synowie człowieka, w których wcieliła się Mądrość.

Bóg przez Mądrość stworzył wszechświat. Stworzył go z powodu Synów Mądrości.

Bóg przebywa w nich, oni rozumieją Jego Mądrość i sławią Go. Boska Sława odkrywa się tylko za pomocą prawa Mądrości.

Dlatego tylko mędrzec może sławić.

 

Mądry człowiek doświadczył i sprawdził wszystko, co zna.

W mądrym człowieku jest nieprzezwyciężone dążenie ku Miłości. Jest w nim pragnienie, aby pokochać nawet najmniejszą istotę, którą zobaczy, oddać jej jakąś usługę. Ponieważ mędrzec jednakowo docenia duże i małe rzeczy.

Mędrzec żyje bez prawa.

Głupiec musi żyć według prawa i pod prawem.

Jeśli Mędrzec żyje według prawa, jest nieszczęśliwy.

Jeśli głupiec żyje bez prawa, jest nieszczęśliwy.

Mędrzec żyje według tego żywego prawa, które Bóg zapisał w jego duszy.

Znajduje się on poza warunkami doczesnego życia.

 

Ty, który dążysz ku Światłu, posłuchaj słowa Mądrości:

Jeśli chcesz przyswoić Boską Mądrość i tajemnice żywej Przyrody, mówię ci, nie ma innej drogi niż przez cierpienia.

Dopóki osądzasz, dopóki rozpaczasz, dopóki narzekasz, jesteś daleko od Mądrości.

Kiedy przestaniesz osądzać, jesteś blisko Mądrości.

Dopóki filozofujesz, jesteś daleko od Mądrości, od swego Nauczyciela. Kiedy przestaniesz filozofować, jesteś blisko Mądrości, jesteś u stóp swojego Nauczyciela.

Kiedy stracisz sens życia, szukaj światła.

Ucz się od tego, który niesie światło.

Pamiętaj: Cnota żyje tylko w tym, co nigdy nie ciemnieje.

Przyjaźnij się z tym, co nigdy nie ciemnieje.

Dąż ku światłu i nie zapominaj:

Wiedza nie pochodzi z jednego źródła, a Światło przez jedno okno nie wpada. Niezliczone są drogi Wiedzy. Niezliczone są okna Światła.

Włóż mądrość w swój umysł, a Światło przyjdzie i wiedza udzieli ci swojej pomocy.

Tylko jasna droga Mądrości prowadzi do Prawdy.